Stevan Jovetić prisjetio se djetinjstva provedenog uz sirene za uzbunu, skloništa i strah od bombardovanja. Crnogorski fudbaler u razgovoru za italijansku Gazettu dello Sport govorio je i o snovima koje je tada gradio igrajući fudbal na ulici. Ti snovi kasnije su ga odveli do Partizana, Fiorentine i brojnih evropskih klubova.
Djetinjstvo između fudbala i sirena
Jovetić je kao dječak najviše vremena provodio igrajući fudbal s prijateljima. Golove su iscrtavali kredom, dok su njihove dječačke ambicije bile povezane s nastupom na velikoj sceni i snom o italijanskoj Seriji A. Istovremeno je počeo učiti italijanski jezik i pratiti utakmice nedjeljom.
Posebno je pamtio Dejana Savićevića, legendarnog fudbalera iz Podgorice, kojeg je gledao s velikim divljenjem. Ipak, slike fudbala i prijatelja nisu bile jedine uspomene koje je ponio iz tog perioda. Njegovo odrastanje obilježili su i zvuci sirena za uzbunu.
Jovetić je kazao da i danas osjeti nelagodu kada čuje taj zvuk. U njegovom dječačkom doživljaju sirena je značila kraj igre, slično sudijskom zvižduku, nakon čega su on i drugi morali otići u sklonište i čekati da opasnost prođe.
Strah koji je ostao za cijeli život
Govoreći o bombardovanju Jugoslavije, Jovetić je opisao kako se njegova porodica zatvarala u kuću i nadala da će ostati nepovrijeđena. Takvi trenuci ostavili su dubok trag na njegovom sjećanju, iako ih danas posmatra iz perspektive iskusnog sportiste s dugom karijerom.
U izjavi o bombama koje je bacao NATO, crnogorski fudbaler iskoristio je fudbalsku metaforu kako bi opisao dječački strah. Njegova porodica se, prema njegovim riječima, molila da bombe ne pogode njihovu kuću, odnosno da im ne „daju gol“.
Uprkos iskustvima iz najranijih godina, Jovetić nije odustao od fudbalskih snova. Kao tinejdžer stigao je u Partizan, a sa 19 godina prešao je u Fiorentinu, čime je napravio važan korak prema karijeri o kojoj je ranije samo maštao.
Od Fiorentine do velikih evropskih klubova
Boravak u Firenci Jovetić je opisao kao ostvarenje sna, a za dolazak u klub posebno je istakao ulogu sportskog direktora Pantalea Corvina. Iako je za njega bilo zainteresovano više klubova, među njima i Juventus, dva puta je odbio torinski tim zbog posebne veze s Fiorentinom.
Inter ga je prvi put kontaktirao nakon jednog omladinskog turnira, ali je saradnja ostvarena tek deset godina kasnije. Nakon Fiorentine nastupao je i za Manchester City, Inter te Sevillu, dok mu period u milanskom klubu nije donio uvijek mirne okolnosti.
Jovetić je naveo da su se tokom njegove dvije godine u Interu promijenila tri predsjednika i pet trenera. Posebno mjesto u karijeri daju mu Cesare Prandelli, kojeg je nazvao fudbalskim ocem, i Siniša Mihajlović, koji mu je pružao podršku tokom oporavka od povrede.
