Nemanja Majdov objasnio je zbog čega je od 2013. godine počeo nastupati pod zastavom Srbije, iako je ranije predstavljao Bosnu i Hercegovinu. Džudista iz Istočnog Sarajeva naveo je da u matičnoj zemlji nije imao dovoljnu podršku. Govorio je i o putu porodice, finansijskim problemima te povredi koja je umalo prekinula njegovu karijeru.
Majdov o razlozima promjene zastave
Majdov je rekao da se za Bosnu i Hercegovinu borio do 2011. godine, kada je bio i prvi na svjetskoj rang-listi u njenom dresu. Prema njegovim riječima, podrška koju je tada dobijao svodila se na stisak ruke, bez konkretnije pomoći potrebne za nastavak razvoja.
Prekretnica se dogodila nakon što je 2012. godine osvojio Evropski kup u Zagrebu. Kako je ispričao, tada su ga primijetili i pitali ko je mladi takmičar iz Istočnog Sarajeva, nakon čega je s bratom otišao u beogradsku Crvenu zvezdu.
U klubu su, prema njegovom svjedočenju, dobili program i finansiranje, što je došlo u ključnom trenutku. Majdov je objasnio da je njegova porodica prethodno iscrpila sve mogućnosti zaduživanja, pa je podrška iz Srbije značila nastavak sportskog puta.
Put porodice do velikih takmičenja
Džudista je posebno govorio o ulozi svog oca, koji ga je automobilom vozio na takmičenja u Kijev, Berlin, Teplice i Pariz. Kako je naveo, njih dvojica su tokom putovanja spavali u autu, ali se tih teških vremena ne stidi.
Majdov smatra da ne bi postao šampion da je od početka imao sve uslove. Istakao je da nijedan šampion ne nastaje iz komforne zone, čime je opisao odricanja koja su pratila njegovu porodicu prije dolaska većih rezultata.
Nakon preseljenja u Beograd, karijera je krenula uzlaznom putanjom. Postao je najmlađi prvak Srbije, dobio stipendije, a njegov sportski put kasnije je donio titulu svjetskog prvaka 2017. godine, kao i više evropskih medalja.
Povreda koljena umalo prekinula karijeru
Ipak, razvoj karijere nije prošao bez ozbiljne prepreke. Majdov je rekao da je sa samo 18 godina povrijedio koljeno, nakon čega su mu ljekari direktno saopštili da je njegova karijera završena.
U njegovoj porodici tada je vladala velika neizvjesnost, posebno zbog obaveze vraćanja ranije podignutih kredita. Prema njegovim riječima, kući je bilo kao da je neko umro, jer je povreda prijetila da poništi godine ulaganja i odricanja.
Operacija je, srećom, prošla uspješno, a Majdov se vratio takmičenjima i pobjedama. Njegova priča tako, osim osvojenih medalja, govori i o podršci porodice, finansiranju te odluci koja je značajno odredila nastavak njegove karijere.
