Protesti u Italiji okupili su desetine hiljada studenata, radnika i drugih građana koji traže veće plate i kvalitetnije javne usluge. Demonstracije su organizovane zbog rastućih troškova života i protivljenja povećanju izdvajanja za vojsku. Sindikat USB pozvao je na jednodnevni generalni štrajk u više od 40 gradova.
Štrajk i zahtjevi građana širom zemlje
Sindikat USB pozvao je na jednodnevni generalni štrajk, dok su protesti najavljeni u više od 40 italijanskih gradova. Učesnici su zahtijevali povećanje plata i unapređenje javnih usluga, navodeći rastuće troškove života kao jedan od glavnih razloga okupljanja.
Na ulicama su se okupili uglavnom studenti i radnici, ali i drugi građani nezadovoljni ekonomskim pritiscima. Demonstranti su se istovremeno protivili povećanju potrošnje na vojsku, smatrajući da bi javna sredstva trebalo usmjeriti prema potrebama stanovništva.
Okupljanja su uslijedila nakon sukoba početkom mjeseca, kada je bilo tuče s policijom, pljačke prodavnica i vandalizovanja imovine. Ovoga puta demonstracije su uglavnom protekle mirno, iako je u pojedinim gradovima došlo do napetosti između učesnika i policije.
Napetosti u Torinu i Rimu
U Torinu je policija upotrijebila vodeni top kako bi potisnula studente i ljevičarske aktiviste koji su se približili policijskim kordonima ispred zgrade prefekture. Ovaj događaj predstavljao je jedan od ozbiljnijih incidenata tokom većinom mirnih demonstracija.
U Rimu je velika kolona prošla u blizini Koloseuma, a demonstranti su najavili da planiraju postaviti šatore i ostati tokom vikenda. Na ulicama su zapalili nekoliko kanti za smeće koje su prethodno postavili na saobraćajnice.
Protestne kolone u glavnom gradu pokazale su različite oblike pritiska na vlasti, od marševa do najave višednevnog ostanka. Ipak, dostavljeni materijal ne navodi da je u Rimu bilo većih sukoba s policijom tokom ovog okupljanja.
Marševi u Milanu i ulazak u luku Đenove
U Milanu su demonstranti marširali gradskom obilaznicom, nakon čega su protest završili ispred Politehničkog univerziteta. Među učesnicima su bili studenti i radnici, koji su zahtjeve za boljim uslovima života povezali s kritikama javnih prioriteta.
U Đenovi je oko 15.000 lučkih radnika, studenata i drugih demonstranata ušlo u gradsku luku. Njihovo prisustvo u važnom lučkom području bilo je dio šireg talasa protesta protiv rasta troškova života i nedovoljnih primanja.
Nezadovoljstvo se istovremeno proširilo i na druge evropske zemlje, među kojima su Francuska, Španija, Belgija i Albanija. Proteste je, prema dostavljenom materijalu, prvenstveno podstakao rast troškova života, uz zahtjeve za većim primanjima i boljim javnim uslugama.
