Kolumna Đure Kozara razmatra ulogu Beograda u formiranju i održavanju Vojske Republike Srpske tokom rata u Bosni i Hercegovini. Autor tvrdi da Ratko Mladić nije djelovao samostalno, već uz logističku podršku Srbije, naslijeđeno naoružanje i očuvanu komandnu strukturu. U tekstu se podsjeća i na zločine počinjene nad Bošnjacima.
Beograd i početak rata u Bosni i Hercegovini
Autor kolumne navodi da je na Bosnu i Hercegovinu 1992. izvršena agresija iz tadašnje krnje Jugoslavije. Kao primjere navodi ulazak Užičkog korpusa JNA u Višegrad, djelovanje Novosadskog korpusa u Vlasenici, angažman niških specijalaca u Sarajevu i prelazak paravojnih formacija preko Drine.
Prema navodima iz kolumne, strateški cilj Beograda bio je uklanjanje Drine kao granice između zamišljenih „srpskih država“ i stvaranje velike Srbije kao etnički čiste države. Autor se poziva na domaća i strana istraživanja koja rat u BiH opisuju kao međunarodni oružani sukob.
Kao početak prvog masovnog i koordiniranog napada navodi se 1. april 1992. godine, kada su srpske paravojne formacije napale Bijeljinu. U tekstu se podsjeća da su potom uslijedili zločini u Prijedoru, Višegradu i Foči, logor Omarska te višegodišnja opsada Sarajeva.
Logistička podrška Srbije održavala je VRS
Kolumna ističe da je Vojska Republike Srpske tokom cijelog rata primala logističku podršku iz Srbije. Ta pomoć, prema autoru, obuhvatala je oružje, municiju, rezervne dijelove i gorivo, odnosno resurse neophodne za održavanje operativnih sposobnosti i nastavak borbenih aktivnosti.
VRS je formalno osnovan 12. maja 1992. godine, ali je, kako se navodi, naslijedio velike količine naoružanja bivše JNA. Kontinuirano ratovanje zahtijevalo je nove isporuke, pa autor podršku Beograda predstavlja kao jedan od ključnih stubova saradnje sa rukovodstvom Republike Srpske na Palama.
Posebno se ukazuje na tajni 30. kadrovski centar Generalštaba Vojske Jugoslavije. Prema navodima kolumne, preko njega su isplaćivane plate i penzije, obezbjeđivano zdravstveno osiguranje i unapređenja oficira VRS-a, uključujući Ratka Mladića, koji su formalno ostali na platnom spisku SR Jugoslavije.
Mladićeva komandna uloga i presuda
Autor odbacuje predstavu da je Mladić teritorije u BiH zauzimao zahvaljujući superiornoj vojnoj doktrini. Pozivajući se na mišljenja pojedinih nezavisnih vojnih analitičara iz Beograda, opisuje ga kao taktički nestručnog komandanta koji je posebno 1994. i 1995. vodio vojsku u poraze i gubitak teritorija.
U tekstu se navodi da se Mladić nakon rata godinama skrivao, najprije u vojnim objektima u Han-Pijesku, a potom na drugim lokacijama u istočnoj Bosni i Srbiji. Autor tvrdi da mu je Slobodan Milošević pružao sigurnost i utočište tokom intenzivirane potrage.
Kolumna podsjeća na zločine nad Bošnjacima, uključujući genocid nad zarobljenicima iz Srebrenice, za koji se Mladić u tekstu navodi kao naredbodavac. Nakon izručenja Haškom tribunalu osuđen je na doživotni zatvor, a autor prenosi i ranije svjedočenje generala Ibrahima Alibegovića o njegovoj surovosti i bahatom odnosu prema podređenima.
